Dodatkowe ubezpieczenie na czas zwolnienia chorobowego dla osób, które prowadzą enkeltpersonforetak

Jednoosobowa działalność gospodarcza (enkeltpersonforetak) cieszy się dość dużą popularnością wśród Polaków mieszkających w Norwegii, którzy chcąc stawiać samodzielne kroki w biznesie. Na pewno jedną z zalet tej formy działalności jest brak obowiązku wnoszenia kapitału zakładowego w wysokości 30 tys. NOK.

Działalność jednoosobowa ma niewątpliwie wiele zalet, ale również nie brak jej wad. Osoba, która prowadzi tego typu działalność, nie korzysta między innymi z przywilejów pracownika zatrudnionego „na etacie”. Dodatkowo, współpracujący z właścicielem małżonek nie otrzymuje pensji, pobiera jedynie zyski z działalności - tym samym koszty jego pracy nie mogą stanowić kosztów firmy.

Pracownicy zatrudnieni na etacie w firmach norweskich, gdy zachorują, mają możliwość pobierania wynagrodzenia lub świadczenia chorobowego w czasie nieobecności w pracy. Przez pierwszych 16 dni zwolnienia wynagrodzenie wypłaca pracodawca. W kolejnych dniach świadczenie chorobowe wypłaca norweski zakład ubezpieczeń społecznych (NAV).

Właściciele firm jednoosobowych przez pierwszych 16 dni choroby nie mają możliwości otrzymania świadczenia od pracodawcy. Jeśli nie wykupili dodatkowego ubezpieczenia, dopiero od 17 dnia zwolnienia otrzymują 65 proc. świadczenia chorobowego z NAV.

Jeśli NAV przyznaje dodatkowe ubezpieczenie, obowiązuje ono od dnia otrzymania przez urząd podania. Istnieją trzy możliwości ubezpieczenia:

1. 65 proc. świadczenia chorobowego od pierwszego do szesnastego dnia zwolnienia;
2. 100 proc. od 17 dnia zwolnienia;
3. 100 proc. od pierwszego dnia zwolnienia.

Osoby , które prowadzą działalność indywidualną, otrzymują świadczenie chorobowe na podstawie dochodu z roku poprzedniego. W przypadku ubiegania się o dodatkowe ubezpieczenie NAV oblicza podstawę składki w oparciu o średnią dochodu z trzech pełnych lat rozliczeniowych. Jeśli prowadzimy działalność krócej niż trzy lata, NAV obliczy składkę na podstawie udokumentowanego dochodu uzyskanego do danego momentu.

Niezbędne załączniki do podania o przyznanie ubezpieczania w tym wypadku to np. sprawozdania i raporty dostarczane z urzędu skarbowego (Skatteetaten), a także dokumentacja z biura księgowego świadcząca o wysokości dochodów.

By otrzymać wypłatę dodatkowego ubezpieczenia, należy przejść tzw. okres oczekiwania, który wynosi cztery tygodnie. Oblicza się go od dnia przyjęcia przez NAV podania o dodatkowe ubezpieczenie.

Jeśli mamy otrzymać świadczenie, po upływie okresu oczekiwania NAV ocenia indywidualnie jak duży dochód firma straci na skutek nieobecności spowodowanej chorobą.

Rok ubezpieczeniowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym (od 1 stycznia do 31 grudnia). Po rozliczeniu roku poprzedniego w październiku lub listopadzie, NAV przelicza składkę ubezpieczeniową na podstawie średniego dochodu z ostatnich trzech lat rozliczeniowych.

Należy zawsze sprawdzać, czy kwota składki ubezpieczeniowej na fakturze jest poprawna. W razie rozbieżności NAV może wystąpić o dodatkową dokumentację.

Po pisemnym wypowiedzeniu ubezpieczenie wygasa z końcem półrocza lub kiedy nie opłacimy składki na następne pół roku. Ubezpieczenie wygasa również, kiedy zamkniemy działalność. Nie można wypowiedzieć ubezpieczenia, gdy przebywa się na zwolnieniu chorobowym.

Dokładną listę dokumentów i informacje na temat ubezpieczenia można znaleźć na stronie NAV. Każdy przypadek jest rozpatrywany indywidualnie.

Niestety największe banały są czasami najbardziej prawdziwe. Przy działalności indywidualnej może się okazać, że nawet niezbyt poważna choroba pozbawia nas dochodu, a przetrwanie na zwolnieniu lekarskim przy zwykłym ubezpieczeniu może okazać się bardzo trudne.

Źródło: nav.no