| Tak zaoszczędzisz pieniądze u lekarza |
| Barbara Krasowska barbara@polishconnection.no | |||||||||||
| 12.08.2010. | |||||||||||
Pomimo iż skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu nie zawsze jest niezbędne by odwiedzić specjalistę, to zapewni ono, że zapłaci się jedynie wkład własny, który w tym przypadku wynosi 307 koron za konsultację. O to, jak postępować by zapewnić sobie jak najtańsze korzystanie z usług zdrowotnych: Lekarz pierwszego kontaktu: Żebyś nie zapłacił więcej niż wynosi wkład własny , lekarz musi mieć umowę z gminą. Masz prawo by pokryto ci koszty leczenia, nawet jeżeli lekarz nie ma cię na swojej liście. Specjaliści: Aby nie zapłacić więcej aniżeli wynosi wkład własny- specjalista musi mieć umowę o dofinansowaniu z regionalną służbą zdrowia (regionalt helseforetak). Wszyscy lekarze oprócz danego lekarza rodzinnego są określani jako specjaliści, przykładem mogą być tu ginekolodzy czy dermatolodzy. Aby dowiedzieć się czy lekarz ma zawartą umowę o dofinansowanie, można skontaktować się z samym lekarzem, bądź też z regionalną służbą zdrowia. Należy również posiadać skierowanie od lekarza rodzinnego, w przeciwnym razie trzeba będzie zapłacić większy wkład własny, w niektórych przypadkach nawet o kilkaset koron. Wkład własny u lekarza (kwoty na dzień 01.07.2010)
Typ: Dzień/Wieczór Konsultacja u lekrza ogólnego/lekarza na pogotowiu 136 kr / 229 kr Konsultacja u lekrza ogólnego/lekarza na pogotowiu 180 kr / 269 kr Konsultacja gdzie lekarz jest specjalistą medycyny ogólnej Wizyta domowa lekrza ogólnego/lekarza z pogotowia 180 kr / 295 kr Wizyta domowa lekrza ogólnego/lekarza z pogotowia 210 kr / 325 kr będącego specjalistą medycyny ogólnej Konsultacja u/ wizyta domowa spcjalisty.Konsultacja 307 kr w klinice specjalistycznej Badania laboratoryjne 47 kr Rentgen 218 kr Należy również zauważyć że niektóre grupy są zwolnione z płacenia wkładu własnego. Jesteś zwolniony z wkładu własnego podczas badań ciążowych, leczenia dzieci poniżej 16 roku życia a także psychoterapii młodzieży poniżej 18 roku życia. Zwolnienie także ma miejsce przy niebezpiecznych chorobach zakaźnych oraz gdy podejrzewa się takie choroby jak na przykład chlamydia czy rzeżączka. Źródła: dinside.no , helsedirektoratet
|
|||||||||||
| Zmieniony ( 12.08.2010. ) | |||||||||||
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|




