| Ustawa nr 58 z dnia 4 czerwca 1993 roku o upowszechnianiu układów zbiorowych pracy itp. |
| Łukasz Brzeziński | ||||||||
| 08.12.2008. | ||||||||
|
Ustawa o upowszechnianiu. § 1-1. Cel ustawy Celem ustawy jest zapewnienie pracownikom zagranicznym takich samych warunków płacy i pracy, jakie obowiązują w przypadku pracowników norweskich. Ma to na celu zapobieganie świadczeniu przez pracowników pracy na warunkach, które łącznie oceniając w sposób niekorzystny wyraźnie różnią się od warunków ustalonych w obowiązujących w całym kraju układach zbiorowych pracy dla danego zawodu lub branży, lub odbiegają od tego, co uznawane jest za normalne w danym miejscu i dla danego zawodu. § 1-2. Zakres obowiązywania ustawy 1. (Pracownicy w Norwegii) Przepisy ustawy stosuje się do ustalania warunków płacy i pracy dla pracowników świadczących pracę na rzecz innych podmiotów w Norwegii. Ministerstwo formułuje przepisy dotyczące zastosowania ustawy w stosunku do pracowników oddelegowanych, por. ustawa o środowisku pracy (arbeidsmiljøloven) § 1-7. 2. (Pracownicy na statkach itp.) Ustawa obejmuje pracowników na statkach i innych ruchomych jednostkach pod norweską banderą. Zgodnie z ustawą nr 48 z dnia 12 czerwca 1987 roku, ustawa nie obejmuje jednak pracowników na statkach wpisanych do norweskiego międzynarodowego rejestru statków. 3. (Działalność w przemyśle naftowym) Ustawa obejmuje działalność w przemyśle naftowym odbywającą się na wewnętrznych norweskich wodach przybrzeżnych, na norweskich morskich wodach terytorialnych i na norweskiej części szelfu kontynentalnego, na którą składają się badania, odwierty poszukiwawcze, wydobycie, przerób oraz transport rurociągowy, a także związana z tym działalność pomocnicza. Przy wzięciu pod uwagę tych ograniczeń ustawa dotyczy także innych jednostek ruchomych pod obcą banderą. Ustawa obejmuje operacje podwodne z udziałem ludzi przeprowadzane w przemyśle naftowym, wykonywane ze statku lub z innego urządzenia. Ministerstwo może w drodze decyzji rozszerzyć zakres obowiązywania ustawy na działalność w przemyśle naftowym odbywającą się pod norweską banderą na szelfie kontynentalnym należącym do innego kraju, a także na statki pod obcą banderą prowadzące prace konstrukcyjne, rurociągowe lub konserwacyjne na norweskim szelfie kontynentalnym. Ustawa obejmuje również działalność oraz urządzenia wymienione w nr 3, ustęp pierwszy, na obszarze poza szelfem kontynentalnym, o ile wynika to z prawa międzynarodowego lub specjalnej umowy zawartej z innym państwem. 4. (Svalbard) Ustawa nie obowiązuje na Svalbardzie. 5. (Obowiązywanie ustawy) Ustawa obejmuje warunki pracy wymienione w tym paragrafie, nawet jeśli warunki pracy są poza tym regulowane prawem innego kraju. § 2. Komisja do Spraw Układów Zbiorowych Pracy Król nominuje Komisję ds. Układów Zbiorowych Pracy (Tariffnemnda). Komisja ds. Układów Zbiorowych Pracy musi składać się z przewodniczącego oraz 4 innych stałych członków. Członkowie, wraz ze swoimi osobistymi zastępcami, zostają wyznaczeni na okres trzech lat. Jeden z członków musi reprezentować interesy pracowników, a jeden interesy pracodawców. Ponadto ministerstwo wyznacza jednego członka z ramienia organizacji, która składa wnioski do Komisji i jednego członka reprezentującego drugą stronę układu zbiorowego pracy, który ma zostać upowszechniony, o ile obie strony nie są stałymi członkami Komisji ds. Układów Zbiorowych Pracy, por. ustęp pierwszy. Członkowie ci wyznaczani są dla poszczególnych spraw zgodnie z sugestiami stron. § 3. Upowszechnianie układów zbiorowych pracy itp. Komisja ds. Układów Zbiorowych Pracy może podjąć decyzję stanowiącą, że obowiązujący w całym kraju układ zbiorowy pracy w całości lub częściowo dotyczyć będzie wszystkich pracowników świadczących pracę takiego rodzaju, jaki omówiony jest w układzie, dla danej branży lub części branży, z ograniczeniami, jakie wynikają z ustawy o środowisku pracy § 1-7. Warunkiem jest, aby wniosek o takie upowszechnienie został złożony przez organizację pracowników lub pracodawców będących stroną w układzie i mającą prawo do nominacji zgodnie z ustawą nr 1 z dnia 5 maja 1927 roku o sporach dotyczących pracy § 11 nr 1. Jedynie takie organizacje mogą żądać, aby Komisja rozpatrzyła wniosek o upowszechnienie. Decyzja o upowszechnieniu zgodnie z ustępem pierwszym może dotyczyć tylko tych części układu zbiorowego pracy, jakie regulują warunki płacy i pracy poszczególnych pracowników. W szczególnych przypadkach Komisja ds. Układów Zbiorowych Pracy może ustalić inne warunki płacy i pracy niż wynikające z układu zbiorowego pracy. Komisja ds. Układów Zbiorowych Pracy może w ramach własnych inicjatyw podjąć decyzję jak wspomniano w ustępie pierwszym i drugim, jeśli ogólne względy wymagają takiej regulacji. Oprócz informacji wymienionych w ustawie o postępowaniu administracyjnym (forvaltningsloven) § 38 ustęp pierwszy, litery a i b, decyzja Komisji musi zawierać: a) szczegółowe określenie tych postanowień układu zbiorowego pracy, które podlegają upowszechnieniu oraz tych postanowień dotyczących warunków płacy i pracy, które ustalane są na mocy wymienionego wcześniej ustępu drugiego lub trzeciego, b) postanowienia dotyczące czasu wejścia w życie decyzji.Warunki płacy i pracy ustalone na mocy decyzji Komisji ds. Układów Zbiorowych Pracy obowiązują jako niezmienne warunki minimalne w każdym stosunku pracy pomiędzy pracownikiem objętym decyzją, a jego pracodawcą. § 4. Czas ważności decyzji Decyzja zgodnie z § 3 obowiązuje do chwili podjęcia nowej decyzji przez Komisję ds. Układów Zbiorowych Pracy. Decyzja przestaje jednakże obowiązywać, jeśli strony układu zbiorowego pracy nie zażądają nowej decyzji przed upływem 1 miesiąca od chwili zastąpienia układu zbiorowego pracy nowym układem. § 5. Bojkot Organizacje wymienione w § 3 mogą zastosować bojkot mający na celu zmuszenie pracodawcy do spełnienia zobowiązań wynikających z decyzji podjętej na mocy tego samego paragrafu, z pominięciem przeszkód nałożonych przez ograniczenia wynikające z ustawy o bojkocie (boikottloven) § 2, litera c, możliwość druga i trzecia. Ponadto obowiązują przepisy ustawy nr 1 z dnia 5 grudnia 1947 roku o bojkocie. § 6. Tryb postępowania Zgodny z ustawą tryb rozpatrywania Komisji ds. Układów Zbiorowych Pracy objęty jest ustawą z dnia 10 lutego 1967 roku o postępowaniu administracyjnym, z zastrzeżeniem, że sprawy mogą być rozpatrywane na rozprawach. Król może ustalić szczegółowe zasady dotyczące trybu rozpatrywania przez Komisję ds. Układów Zbiorowych Pracy, w tym zasady odbiegające od przepisów ustawy o postępowaniu administracyjnym. § 7. Obowiązek udzielania informacji Na polecenie Komisji ds. Układów Zbiorowych Pracy władze publiczne mają obowiązek udostępnić, z pominięciem obowiązku dochowania tajemnicy, wszystkie posiadane informacje na temat warunków płacy i pracy, jakie Komisja uzna za niezbędne w ramach przygotowań do rozpatrzenia sprawy zgodnie z § 3. Ta sama zasada obowiązuje pracodawcę, osobę prowadzącą firmę w imieniu pracodawcy, pracowników przedsiębiorstwa oraz każdą inną osobę powiązaną z przedsiębiorstwem. § 8. Nadzór nad warunkami płacy i pracy Inspekcja Pracy (Arbeidstilsynet) nadzoruje realizację warunków płacy i pracy wynikających z decyzji o upowszechnieniu podjętej na podstawie § 3. Inspekcja Pracy prowadzi również nadzór nad realizacją zobowiązań zleceniodawcy wynikających na mocy § 9. Inspekcja Pracy wydaje polecenia i podejmuje w poszczególnych sprawach inne decyzje, które są niezbędne dla realizacji postanowień o upowszechnieniu zgodnie z § 3 oraz zgodnie z obowiązkami określonymi w § 9. Postanowienia ustawy o środowisku pracy § 18-6 (1), (2), (6), (7) i (8) oraz §§ 18-7 i 18-8 stosuje się odpowiednio w związku z nadzorem objętym ustawą. Ewentualnego zleceniodawcę należy również zapoznać z poleceniami i innymi decyzjami. Warunki płacy i pracy ustalone na mocy decyzji Komisji ds. Układów Zbiorowych Pracy obowiązują jako niezmienne warunki minimalne w każdym stosunku pracy pomiędzy pracownikiem objętym decyzją, a jego pracodawcą. § 4. Czas ważności decyzji Decyzja zgodnie z § 3 obowiązuje do chwili podjęcia nowej decyzji przez Komisję ds. Układów Zbiorowych Pracy. Decyzja przestaje jednakże obowiązywać, jeśli strony układu zbiorowego pracy nie zażądają nowej decyzji przed upływem 1 miesiąca od chwili zastąpienia układu zbiorowego pracy nowym układem. § 5. Bojkot Organizacje wymienione w § 3 mogą zastosować bojkot mający na celu zmuszenie pracodawcy do spełnienia zobowiązań wynikających z decyzji podjętej na mocy tego samego paragrafu, z pominięciem przeszkód nałożonych przez ograniczenia wynikające z ustawy o bojkocie (boikottloven) § 2, litera c, możliwość druga i trzecia. Ponadto obowiązują przepisy ustawy nr 1 z dnia 5 grudnia 1947 roku o bojkocie. § 6. Tryb postępowania Zgodny z ustawą tryb rozpatrywania Komisji ds. Układów Zbiorowych Pracy objęty jest ustawą z dnia 10 lutego 1967 roku o postępowaniu administracyjnym, z zastrzeżeniem, że sprawy mogą być rozpatrywane na rozprawach. Król może ustalić szczegółowe zasady dotyczące trybu rozpatrywania przez Komisję ds. Układów Zbiorowych Pracy, w tym zasady odbiegające od przepisów ustawy o postępowaniu administracyjnym. § 7. Obowiązek udzielania informacji Na polecenie Komisji ds. Układów Zbiorowych Pracy władze publiczne mają obowiązek udostępnić, z pominięciem obowiązku dochowania tajemnicy, wszystkie posiadane informacje na temat warunków płacy i pracy, jakie Komisja uzna za niezbędne w ramach przygotowań do rozpatrzenia sprawy zgodnie z § 3. Ta sama zasada obowiązuje pracodawcę, osobę prowadzącą firmę w imieniu pracodawcy, pracowników przedsiębiorstwa oraz każdą inną osobę powiązaną z przedsiębiorstwem. § 8. Nadzór nad warunkami płacy i pracy Inspekcja Pracy (Arbeidstilsynet) nadzoruje realizację warunków płacy i pracy wynikających z decyzji o upowszechnieniu podjętej na podstawie § 3. Inspekcja Pracy prowadzi również nadzór nad realizacją zobowiązań zleceniodawcy wynikających na mocy § 9. Inspekcja Pracy wydaje polecenia i podejmuje w poszczególnych sprawach inne decyzje, które są niezbędne dla realizacji postanowień o upowszechnieniu zgodnie z § 3 oraz zgodnie z obowiązkami określonymi w § 9. Postanowienia ustawy o środowisku pracy § 18-6 (1), (2), (6), (7) i (8) oraz §§ 18-7 i 18-8 stosuje się odpowiednio w związku z nadzorem objętym ustawą. Ewentualnego zleceniodawcę należy również zapoznać z poleceniami i innymi decyzjami. Każdy, kto podlega nadzorowi zgodnie z postanowieniem, obowiązany jest na żądanie Inspekcji Pracy, bez zastosowania obowiązku dochowania tajemnicy, przedłożyć informacje, jakie uznane zostały za niezbędne dla realizacji nadzoru. Inspekcja Pracy może również zażądać podania takich informacji od innych publicznych instytucji nadzoru, bez zastosowania obowiązującego w innych przypadkach obowiązku dochowania tajemnicy. Inspekcja Pracy może zgłosić policji przypadki naruszenia postanowień tego prawa. Urząd ds. Bezpieczeństwa Pracy w Przemyśle Naftowym (Petroleumstilsynet) ma w ramach swoich kompetencji analogiczną odpowiedzialność za nadzór oraz zakres upoważnień wymieniony w ustępie pierwszym, drugim i trzecim. Każdy, kto podlega nadzorowi zgodnie z ustępem pierwszym, obowiązany jest na żądanie przedstawiciela zleceniodawcy, z pominięciem obowiązującego w innych przypadkach obowiązku dochowania tajemnicy, przedłożyć informacje dotyczące warunków płacy i pracy dotyczących pracowników w przedsiębiorstwach, świadczących pracę objętą decyzją o upowszechnieniu zgodnie z § 3. Wglądu takiego może zażądać przedstawiciel reprezentujący organizację będącą stroną w upowszechnionym układzie zbiorowym pracy. Przedstawiciel ma obowiązek dochowania tajemnicy w stosunku do informacji, jakie uzyska na mocy ustępu piątego. Obowiązek dochowania tajemnicy nie dotyczy władz mających prawo nadzoru, por. ustęp pierwszy i czwarty. Przedstawiciel może skorzystać z prawa do wglądu jedynie w celu zbadania czy decyzja o upowszechnieniu, por. § 3, została wdrożona. Ministerstwo może w odrębnych przepisach ustalić szczegółowe zasady dotyczące prawa do wglądu, obowiązku dochowania tajemnicy oraz ewentualnego korzystania z pomocy doradców. § 9. Odpowiedzialność zleceniodawców Ministerstwo może wydać przepisy stanowiące, że zleceniodawca mający umowę ze zleceniobiorcą musi poinformować o obowiązkach zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi upowszechniania układów zbiorowych pracy, a także o tym, że zleceniodawca obowiązany jest sprawdzać, czy zleceniobiorca wywiązuje się ze swoich obowiązków. § 10. Kara Pracodawca, który celowo lub przez zaniedbanie nie realizuje decyzji podjętej przez Komisję ds. Układów Zbiorowych Pracy, podlega karze grzywny. To samo dotyczy osoby, która w imieniu pracodawcy prowadzi przedsiębiorstwo. Pokrzywdzeni pracownicy lub ich związki zawodowe mogą wnieść sprawę karną z powództwa cywilnego zgodnie z zasadami ustawy o postępowaniu w sprawach karnych (straffeprosessloven), rozdział 28. Uchylanie się od wykonania poleceń opisanych w § 7 karane jest grzywną. § 11. Wejście w życie Ustawa wchodzi w życie z chwilą podjęcia decyzji przez Króla. Podoba Ci się artykuł:
|
||||||||
| Zmieniony ( 08.12.2008. ) | ||||||||
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|
Boksy sponsorowane
| Ogłoszenia promowane | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Najnowsze ogłoszenia | |
|
|
|
| Dodaj ogłoszenie Więcej ofert | |
Nowe na Forum
- *Odp.:13.04 i 14.04.2010 .... METALLICA ...
motocyklista 24-05-12 01:14 - *Odp.:CO MYŚLICIE O SEKSIE W WIĘKSZYM GR...
muchabzz 24-05-12 01:02 - *Odp.:Planowanie urlopu
gabriel 24-05-12 00:41 - *prawo socjalne i dodatki na dzieci?
lukasz4072 24-05-12 00:38 - *Odp.:prosze o pomoc
Jasna 24-05-12 00:28 - *Odp.:muzyka
kow@lski 24-05-12 00:24
| SpołecznośćInformator emigrantaOgłoszeniaForumWspólna podróżWydarzeniaVideoChat FotoWspółpracaRegulaminKontaktReklamaPomoc |
Copyright © iLogic S.C. 2008 - 2011. Wszelkie prawa zastrzeżone. Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu. Portal nie ponosi odpowiedzialności za publikowane treści użytkowników!
Polecamy: Projektowanie portali internetowych, Praca w Norwegii
Portale polonijne w innych krajach:
| MojaBrytania.plMojaNiderlandia.plMojaSzwecja.seNaszeStany.pl |
